z łzą w oku

Każdy etap w moim życiu kończę i zaczynam łzą w oku. Nie ważne czego dotyczy zmiana. Taka już jestem. Bardzo mocno przywiązuję się do ludzi i pewnie przez to później obrywam,ale taka już jestem. Po wielkich rewolucjach zawodowych postanowiłam odprężyć się na wsi. Daleko od codzienności. Choć te kilka dni chciałam spędzić na przemyśleniach, analizie i stworzeniu nowego planu działania w samotności. Nie udało mi się to. Otacza mnie tylu wspaniałych ludzi, którzy wspierają mnie w każdym moim poczynaniu, że nie jestem w stanie tak po prostu się od nich odciąć. Wyjechać. Nie odbierać telefonu. Przepaść na kilka dni.Taka już jestem. Nie umiałabym żyć sama, potrzebuję oddechu innych osobników by być szczęśliwa! 
Dziękuję moim przyjaciołom za to, że są ze mną pomimo tego, że taka już jestem...czasem wredna, szczera, zbyt oschła, szalona i niecierpliwa...