Won't you come and spend a little time?

Czujne oko pozwala dostrzec więcej, gdy się na pewne sytuacje patrzy z boku. Szczególnie, gdy jest to czyjś związek. Postronny obserwator wie kto jest w związku ten zły, kto jaki popełnił błąd, komu bardziej zależy. Nie mówię, że zawsze tak jest, ale nieraz dobrze jest spojrzeć na siebie z innej perspektywy, z takiej dalszej. Gdy się stoi za blisko to czasem niektórych rzeczy nie widać. Wtedy warto mieć pod ręką miłosnego doradcę, który trzeźwo oceni sytuację. Zauważyłam, że ludzie w związkach bardzo często za mocno zaciskają powieki, żeby nie zobaczyć wad partnera. Zaleta czy wada zakochania? Chyba wada, bo nie ma nic gorszego jak ustawić kogoś na piedestale i uparcie nie dostrzegać nawet najbardziej przykrych cech jego charakteru. Wtedy skąpstwo nazywamy oszczędnością i racjonalnym zarządzaniem budżetem podczas gdy w rzeczywistości jest to zwyczajne w świecie sknerstwo, brak pomysłu na wolny czas - `taki z niego domator`, obżarstwo- `korzysta z życia póki go na to stać, a poza tym po co ma sobie odmawiać`... Idealizowanie to próba ucieczki przed rzeczywistością, choć w gruncie rzeczy to tylko odwlekanie w czasie rozczarowania. Choć nie każdy ma na tyle szczęścia, że się ogarnie, bo jeśli w porę nie wyskoczysz- możesz utkwić na wieki. A może kluczem do szczęśliwego związku jest umiejętność zapamiętania tych momentów, gdy druga osoba wydawała nam się taka wyjątkowa i przywoływanie ich w pamięci w przypadku  korozyjnego działania czasu?
#dziś #wieczorem #jestem #filozofem

Termometry wskazały 20 stopni w słońcu, poziom szczęścia wzrósł automatycznie. Żyje się przyjemniej gdy za oknem promiennie. Dzisiejsze zdjęcia robione w trakcie przerwy między zajęciami.