Wojaże w starym stylu

Bazar kupców jedwabnych w Kairze.

Nie wiem dokładnie kiedy zobaczyłam pierwszą pracę Davida Robertsa, pamiętam natomiast, że był to jeden z obrazów przedstawiających życie w XIX-wiecznym Kairze. Bogactwo szczegółów, monumentalność architektury, tajemniczość miejsc i inność ludzi namalowanych przez Robertsa sprawiły, że z miejsca pokochałam jego wizję Orientu.

......

Życie Davida Robertsa (1796-1864) w zasadzie niczym nie różniło się od życia podobnych mu młodzieńców, mieszkających w Edynburgu na początku XIX wieku. David był synem szewca, jego talent dość wcześnie odkryła matka, ale - jak każdy chłopak posiadający ojca pracującego w konkretnym rzemiośle - uczył się zawodu szewca, sztuce poświęcając wieczory. Początkowo pracował jako dekorator i projektant scenografii teatralnych (nawet kiedy zyskał sławę malarza, zaprojektował scenerię do m.in. opery Uprowadzenie z Seraju Mozarta), a obrazy olejne malował począwszy od lat 20-tych XIX wieku. Wtedy też zaczął obracać się w kręgach artystycznych, a w 1924 roku jego prace wystawił Instytut Brytyjski. Modne wówczas podróże poznawcze zaprowadziły go na kontynent, a w latach 1838-39 dalej, na Wschód, gdzie David Roberts ostatecznie określił swoje artystyczne powołanie. 

Największe osiągnięcie artystyczne Roberts zrealizował z pomocą litografa Louisa Heghe'a, który na podstawie szkiców artysty stworzył obrazy znane dziś jako m.in. Szkice z Ziemi Świętej i Syrii czy Egipt i Nubia, które początkowo były wydawane w formie cykli w latach 1842-49. W latach 50-tych XIX wieku David Roberts malował również wspaniałe pejzaże Włoch, rodzinnego Edynburga i Londynu.

Prace Davida Robertsa znakomicie wpisały się w ówczesną fascynację Orientem i życiem ludzi na Wschodzie. W celu wywarcia  na odbiorcy wrażeń wizualnych i emocjonalnych, artysta często odpuszczał dokładność otoczenia, na rzecz dramatycznego efektu danej sceny. Same budowle natomiast odwzorowywał z niezwykłą dokładnością i dlatego do dziś pozostaje niekwestionowanym twórcą standardów ilustracji topograficznej.
......

Prócz prac Davida Robertsa, w dzisiejszym wpisie znajdziecie kilka propozycji na wakacyjny strój inspirowany dawnymi czasami. Naturalne materiały, neutralne kolory i retro smaczki w postaci koronkowych turbanów, rękawiczek lub stylizowanych dodatków to patenty na strój, który w czasie letnich wojaży lubię najbardziej. I jakby nie było, taki ubiór daje mi osobiście +30 do zajebistości, +20 mocy Indiany Jonesa i +10 przekonania, że na pewno za następnym rogiem luksorskiej uliczki, spotkam w końcu Anglików w hełmach tropikalnych.
......
A jeśli mało Wam podróżniczych inspiracji w starym stylu, zapraszam na Pinteresta. Au revoir!

Wielka świątynia w Abu Simbel.

Wybaczcie wygniecione spodnie, ale wyjęłam je prosto z szafy, w której przeleżały chyba pół roku.

Wnętrze wielkiej świątyni w Abu Simbel.

Świątynia w Luksorze widziana z Nilu.

Portyk świątyni w Edfu.

Wnętrze meczetu El Ghoree w Kairze.