Wiosenna niemoc

Dzisiejszy wpis powstał w w wielkich bólach. Tak. Muszę uczciwie przyznać, ale nie chce mi się. Odwlekam, przekładam, wymiguję się, odstawiam, unikam. Wszystko później. Każde działanie później. Byle nie teraz. Po prostu później. Bo teraz leżę i się gapię. Albo słucham muzyki. Albo myślę o tym, co zrobię, jak już się wezmę. 

(zdjęcia: Włóczykij)