Who Run the World ? ? ?

Z sentymentem wracam myślami do czasów, gdy wychodziłam na podwórko z kanapką w ręku. Dzieciństwo kojarzy mi się z z zapachem skoszonej trawy, drabinkami i jabłonką rosnącą między blokami. Wtedy nie zdawałam sobie z sprawy z tego jakie to szczęście być dzieckiem. Mieliśmy dużo szczęścia  że technika ociągała się w swych odkryciach w czasach, gdy chodziliśmy do podstawówki. Choć nikt nie miał telefonu (poza domowym rzecz jasna) to i tak wiadomo było gdzie kogo szukać. Pamiętam oranżadki w proszku, lody koloryzujące język, gumy kulki, karteczki zbierane do segregatorów i lajkry z postaciami z bajek. Uwielbiam przeglądać zdjęcia, zwłaszcza te ze szkolnych balów i `dyskotek`. Zawsze się śmieję widząc siebie sprzed lat. Choć w przypadku wielu osób korzystniej byłoby gdyby dziećmi pozostali. Nie wszyscy powinni dorastać. Jako dorośli mamy obowiązek być odpowiedzialni, niezależni, rozsądni i samodzielni. A co jeżeli ktoś zamierza być niedojrzały? Jak pogodzić dorosłość z dziecinnym zachowaniem żeby nie zostać uznanym za psychicznego?

Wcześniej trochę nam się spieszyło stąd ta oszczędność w ostatnim poście. Zdjęcia zrobiłyśmy wracając z Targów Mody. Niedługo postaramy się dodać kilka zdjęć z tego wydarzenia. Przyjemnego wieczoru ;)

`Można na świat całe życie patrzeć z okna kiedy Twój zad wyśmienicie grzeje sofa.`

















Łakoma mgła postanowiła pożreć Pałac Kultury ;)



Napisała: Pati i Marsi.