We used to vacation

Lubię

pt., 23/08/2013 - 10:51

I wróciłam! Ostatnie dni mijają mi w zaskakująco szybkim tempie. Najpierw długa i wyczerpująca podróż, powrót do domu a po powrocie isnty zawrót głowy. Zawsze śmieszy nas to, że dłużej podróżujemy z rodzinnego miasta na lotnisko, gdzie mamy do pokonania najmniej(!) 200 km, niż trwa lot za granicę. Ta pierwsza podróż jest zdecydowanie o wiele bardziej wyczerpująca.
Dziś czeka na mnie również wiele spraw do załatwienia, bo jutro wybieram się nad morze. Tym razem nad polskie morze :) Za Szkocją na pewno zatęsknię, ale wrócę tam z pewnością. To jest właśnie to miejsce, do którego będę wracała.
Stylizacja typowa na co dzień, sportowa, wygodna, ale z charakterem. Czarno-biała t-shirt'owa sukienka w połączeniu z nieco bardziej kolorowymi new balance'mi. Do tego skórzana bordowa kurtka - pogoda pozostawia wiele do życzenia..
Taki zestaw kojarzy mi się z wakacyjną beztroską, która niedługo dobiega końca. To takie dziwne, jak szybko przyzwyczajamy się do tego dwumiesięcznego stanu i jak trudno powrócić do tej niby-rzeczywistości, do której nie idzie przywyknąć przez 10 miesięcy. Wiecie o czym mówię? ;)

And then I came back! Recent days pass at a surprisingly fast pace. First, a long and exhausting journey, back home and real dizziness after it. That always make us laugh, that we travel longer from our hometown to the airport, where we have to deal with at least(!) 200 km, than take a flight abroad. The first trip is definitely a much more comprehensive.

Today I've got a lot to do, because tomorrow I'm going to the seaside. This time, the Polish sea :) I certainly wil miss Scotland, but I will go back there for sure. This is just a place to which I'll come back.
Outfit for everyday wear, sporty, comfortable, but with character. Black and white T-shirt dress combined with a bit more colorful new balance shoes. To this dark red, leather jacket - weather leaves a lot to be desired ..
This set reminds me of summer careless, which is soon coming to the end. It's so strange, how quickly we accustom to that two-month condition, and how difficult it is to return to this apparently-reality, which we can't accept for next 10 months. You know what I mean? ;)