W brązach

Sukienka z dekoltem typu woda i dodatkowym podpięciem to trzecia rzecz jaką uszyłam z Burdy 3/2016. Również po raz trzeci użyłam dzianiny, tym razem jednak cienkiego, lejącego jerseyu (niestety trochę się gniecie). Pomijając podszycie dołu na stębnówce, sukienka w całości uszyta jest overlockiem, co więcej wycięłam wykrój bez zapasów. 

Przyznam że początkowo nie rozumiałam opisu wykonania tego podpięcia z przodu ale w końcu do tego doszłam. Na wykroju, przez środek przodu zaznaczone są 3 odcinki, dwa z nich, które robią nam fałdę należy złożyć ze sobą lewą do lewej i przeszyć na prawej stronie na szerokości 1-2 cm. 

Podkrój szyi tyłu sukienki nie został wykończony oddzielną pliską, wymyśliłam szybsze rozwiązanie, które się sprawdziło. 

Jak już wspomniałam wykrój wycięłam bez zapasów na szwy, tylko przy podkroju szyi tyłu zostawiłam zapas, który podkleiłam flizeliną, a następnie zawinęłam dwa razy. Nie stębnowałam dekoltu, po zszyciu szwów ramion wszystko się trzyma, ładnie leży, nie rozwija. Na środku naszyłam wszywkę odzieżową co dodatkowo zabezpiecza przed rozwinięciem się zapasu. Po wypraniu dekolt zachował formę. Jedyna uwaga, następnym razem ten zapas wytnę na dłuższym odcinku, tak by nachodził jakieś 2 cm na ramiona. Przypuszczam że zawodowa krawcowa nie pochwaliłaby takiego wykończenia podkroju szyi ale jeśli szyję dla samej siebie mogę a nawet powinnam kombinować i wypróbowywać różne rozwiązania :)

To już standard że wykrój okazał się zbyt długi na moje 165 cm wzrostu, musiałam skrócić sukienkę aż o 14 cm.

Rękawy są wykończone overlockiem i tylko podwinięte, na razie je testuję. Szkoda że nie mam coverlocka, mogłabym ładnie je podszyć z zachowaniem elastyczności materiału. 

Zszywanie materiału od razu overlockiem nie jest łatwe, bo może nam się wszystko przesunąć ale z pomocą szpilek równe zszycie jest wykonalne, trochę dłużej zajmuje tylko składanie elementów by idealnie się pokrywały.