Ulubiona sukienka

Niedawno robiłam w szafie wiosenne porządki i wśród wielu sukienek (kiedyś, przy okazji innych zupełnie porządków, liczyłam swoje ubrania i ich liczba mnie przeraziła. To są dziesiątki spódnic, dziesiątki spodni,, bluzek i całej reszty, a zawsze wydawało mi się, że mam ich zaledwie tuzin) wyodrębniłam swój ulubiony typ. Nie żebym wcześniej nie zdawała sobie sprawy z tego, w jakim typie sukienki czuję się najlepiej, ale znalazłam kilka bardzo podobnych modeli i uświadomiłam sobie dlaczego je tak lubię. Przy okazji, gdzieś na wieszaku, odkryłam sukienkę, która - trochę zapomniana - wisiała sobie w kącie szafy i w ramach przeprosin założyłam ją do dzisiejszych zdjęć. Nie pałam do niej wielką miłością, ponieważ jest szyta z koła (nagłe podmuchy wiatru są więc bardzo stresujące) i uszyto ją z poliestru, a zatem noszenie jej latem nie należy do przyjemnych, ale kosztowała tylko 2 złote, no i była w tym moim ulubionym typie. A więc jakim?

......

Przepis na idealną sukienkę:

Takie sukienki lubię na co dzień, dlatego że nie potrzebują żadnych dodatków, co znaczy, że nie muszę się rano zastanawiać z czym je zestawić, bo po prostu zakładam sukienkę, a do niej jakiekolwiek buty i torebkę (skórzane, gładkie klasyki), narzucam jeansową kurtkę i w drogę! Kiedy chcę być bardziej retro wkładam kapelusz, przypinam broszkę i zamiast torebki biorę w rękę kuferek, kiedy chcę być bardziej hipsterska młodzieżowa zakładam mokasyny, skórzany plecak i wiążę włosy w półkoczek.

Okazuje się, że na blogu zebrało się już trochę wpisów, w których mam na sobie ten typ sukienki. Jeżeli jesteście ciekawi, możecie zobaczyć jak wygląda wersja ze słomkowymi dodatkami, grzeczna wersja retro (lub - jak mi kiedyś powiedziała znajoma z pracy - wersja na pobożną Żydówkę), wersja w stylu angielskiej wsi, oraz wersja boho.

(zdjęcia: Włóczykij)