Sukienka pod szyją wiązana

Szyć na maszynie zaczęłam w 2012 roku, choć niewiele wtedy wiedziałam o krawiectwie i jeszcze mniej potrafiłam, szyłam bardzo dużo, Różnie mi to wychodziło, raz lepiej raz gorzej, stylistycznie częściej dziwnie niż stylowo. Pierwsze 2 lata to był prawdziwy krawiecki galop, często na oślep, w trzecim roku szyłam już bardziej świadomie, dokładniej, jakościowo nieporównanie do moich początków. A w tym roku, do końca wakacji szyłam tyle ile trzeba, ani za dużo ani za mało, przemyślanie bez większych wpadek, aż przyszła jesień i się zacięłam... 

Zbyt wiele ubrań w szafie, jesienne przesilenie, skutek braku porządnego urlopu, a może się po prostu wypaliłam... Trochę mnie ta niemoc gniecie ale postanowiłam nie robić nic na siłę, samo przyjdzie. No i przyszło, nagłe sukienkowe objawienie bo przyjęcie rodzinne, a ja chciałam pokazać się w czymś nowym. Z chorobą w tle, wymyśliłam i szybko uszyłam. 

Bazą do powstania tej sukienki był wykrój 120 z Burdy 9/2016. Od siebie dodałam dół w postaci falbanki na wysokości bioder oraz wiązanie przyszyte do podkroju szyi tyłu. Sukienka ma dzianinową podszewkę.