SAMMY DRESS Double - Breasted High Waist Jeans

Tak miałam z tymi spodniami.

Chociaż zwykle nie biorę w takich konkursach udziału (powiedzmy, że na 20 Waszych konkursów zgłoszę się do dwóch ;P), to pamiętam, że jak przejrzałam proponowane wówczas nagrody od SammyDress zakochałam się w tych spodniach z miejsca.

Konkurs organizowała Ewelina. Co trzeba było zrobić - zrobiłam, w co kliknąć - kliknęłam... a potem o konkursie zapomniałam ;)

Jakież było moje zdziwienie, kiedy któregoś marcowego ranka dostałam miłego maila pisanego łamanym angielskim, w którym uprzejmie mi donoszono, że wygrałam to rozdanie ;)

Do tego momentu wszystko było miód - malina.

Kłopoty zaczęły się, kiedy zmuszona byłam wybrać rozmiar spodni.

Otóż, Moi Mili i Moje Miłe, pamiętajcie, jeśli jeszcze tego nie wiecie, że chińska tudzież hongkońska rozmiarówka ma się nijak do europejskiej ;) Po rozlicznych pomiarach mej skromnej osoby doszłyśmy wraz z moją matką do wniosku, że żadne S czy tam XS, z ichniej tabeli wynika, że M. 

Także, jeśli macie w planach zamawianie czegoś z któregoś tego typu sklepu - dobrze się zmierzcie, bo w innym wypadku możecie się niemile rozczarować ;)

Boże, nigdy nie będziecie w stanie wyobrazić sobie, jak bardzo się bałam, że jednak ten rozmiar będzie nie taki i jak bardzo lękałam się też, że nic z tymi spodniami nie zrobię, bo nie znam nikogo, kto by zechciał odkupić taki model ode mnie (ani mój facet ani koleżanki jakoś za wysokostanowymi spodniami nie przepadają - o tyle, o ile biednego MOF'a bym w nie ubrać nie zamierzała, to gusta znajomych zdawały się wiązać mi, na wypadek kłopotów z rozmiarem, ręce i zmuszać mnie do organizowania aukcji na allegro, czego baaaardzo nie lubię...).

Paczka z tej egzotycznej "zagramanicy" szła do mnie szybciej, niż pocztówka z Zakopanego w sezonie wakacyjnym - po niecałych dwóch tygodniach miałam ją już u siebie.

Ale... żeby nie było tak pięknie, to okazało się, że ktoś zapomniał o przecięciu "dziurek" na guziki ;)

Biorąc pod uwagę, że - jak na spodnie z wysokim stanem i dwurzędowym zapięciem przystało - guzików w tym modelu jest aż osiem, to możecie sobie wyobrazić jak wesoło było u mnie w mieszkaniu kiedy ja, mój brat, mój ojciec i moja matka przecinaliśmy te cholerne dziurki żyletkami i nożykami do tapet :]

Udało się.

Bliska rozpaczy wsadziłam spodnie w torbę i poczłapałam do jedynego chyba już w moim mieście punktu, gdzie Miły Siwy Pan nitowaniem guzików się zajmuje. Wymieniłam wszystkie, dopłaciłam do mojej "nagrody" 20 złotych (to wyszłam chyba prawie na zero ;P) i doszłam do wniosku, że chyba niezbyt prędko zdecyduję się na wzięcie udziału w kolejnym tego typu konkursie ;P

A na pewno nie na współpracę jakąkolwiek z tymi chińskimi firmami ;P

Jakiś czas temu Magda z bloga http://www.co-mam-w-szafie.blogspot.com/ napisała do mnie maila z prośbą o to, żebym - jesli się zgadzam - odpowiedziała Jej na kilka pytań, które pozwolą tak Jej, jak i innym blogerkom/blogerom dowiedzieć się czegoś o mnie ;)

Jako, że pomysł wydaje mi się bardzo fajny, to bez oporów się zgodziłam, a pytania i odpowiedzi zamieszczam poniżej :)

Pozdrawiam Cię, Madziu!

Odp.:O, to bardzo proste – jestem próżna, jak większość kobiet ;)

Odp.:Nagle przestałabym wiedzieć, co robić z wolnym od pracy, studiów i spotkań z Moim Chłopakiem czasem ;P

Odp.: Obserwując blogosferę i różne podejścia blogerek do relacji z innymi blogerkami wyrobiłam sobie opinię, że krytyka nie jest w pewnych aspektach życia potrzebna – tak, jak czasem zdarzało mi się, widząc na ulicy w jakiś tam sposób ubraną dziewczynę pomyśleć: „Ja chrzanię, co za buty -.-'”, tak teraz w ogóle nie zwracam – czy to na ulicy, czy blogach – uwagi na te elementy garderoby innych, które mi się nie podobają. Skupiam się na tym, co wpada mi w oko, na tym, co mi się podoba. I oceniam innych zupełnie inaczej, niż samą siebie – daleka jestem od patrzenia na to, czy którejś fałdka tłuszczu czasem nie wystaje albo lakier jej z dużego palca u prawej stopy nie odprysnął ;) Robię tak też dlatego, że wiem jak to działa – każdej z Was jest miło, kiedy czyta miłe komentarze. Szczere, miłe komentarze. A z mankamentów urody, czy watpliwie leżącej sukienki zdajecie sobie same sprawę. Ale wierzycie, że nikt o tym nie napisze. Ja nie napiszę, bo znam babską psychikę. Jeśli coś mi się nie podoba – nie pochwalę tego. Ale nie skrytykuję. Pozostanę więc szczerą, ale nie będę odebrana, jako ktoś, kto krytykuje samemu modową wyrocznią nie będąc. Bo nie jestem nią. Moja negatywna opinia – tak poza tym – i tak nie sprawi, że ktoś, kto źle się ubiera zmieni styl ;)

W stosunku do samej siebie, a zwłasza swojego wizerunku w „Internetach” jestem o wiele bardziej krytyczna, ale tego raczej już nigdy nie zmienię ;)

Odp.: Zabawa, metamorfoza, kreacja samej siebie, osobowość, kobiecość

Odp.: Myślę, że jest bardzo dobrze :) Zarówno u młodszych osób, jak i u starszych. Większość osób, jakie spotykam na ulicach wygląda bardzo ładnie i mogę im tylko zazdrościć – urody, tego, jak wybrane przezeń ciuchy na nich leżą i pieniędzy – bo mnie częstokroć nie stać na takie rzeczy, jakie na ulicach widzę ;)

Odp.:Czarnych rurek, dużej czarnej torby i czarnych balerin. Jak mam te trzy rzeczy, to wstydu nie będzie – coś tam wykombinuję...

Odp.:To bym się spaliła razem z szafą, bo nie mam pojęcia i wtedy też pewnie bym go nie miała ;)

Odp.:Kusej mini albo szortów ledwie zakrywających pośladek i założonych na gołe ciało.

Odp.:Na ceny ubrań. I na długość niektórych – naprawdę sukienka maksi albo spodnie muszą być szyte dla rozmiaru XS albo XXS na wzrost 178? Serio?

Odp.:Brak serdeczności. W sensie, że jak widzę blogerkę, która jest w blogosferze dwa miesiące dłużej ode mnie, wizyt ma mniej więcej tyle samo i stałych (to dla mnie w blogu najważniejsze, tak w ogóle) czytelników garstkę, a zadziera nosa, nie nawiązuje kontaktu z nowymi czytelnikami, a do stałych ma stosunek pełen wyższości i wykazuje totalny brak luzu, to odechciewa mi się do niej zaglądać i włącza mi się ten model krytyczny, którego (o czym w odpowiedzi na pytanie 3 napisałam) staram się wyzbywać. Bo dobra, pani X może w swoim zestawie dobrze nie wygląda całkiem, ale jak pani Y, wyglądając zwykle tak a nie inaczej uważa, że może panią X z błotem mieszać, to mi ręce z majtkami opadają. Lubię sprawiedliwość. I pokorę.

Drażnią mnie też błędy ortograficzne i kłopoty ze składnią uwidaczniające się w wielu postach, ale z racji, że polonistykę skończyłam już jakiś czas temu, to nie odnoszę się do tego. Ja słabo liczę, ktoś słabo pisze. Bywa.

 Odp.: Zacznijmy od tego, że rozpoczęłabym pertraktacje na temat tego, co ktoś przez "rozwój bloga" pojmuje ;P bo najchętniej zainwestowałabym w zabiegi medycyny estetycznej, które pozwoliłyby mi wreszcie podobać się sobie samej na zdjęciach :D

Chociaż pogoda się - jak widać za oknem - zepsuła, to ja i tak chcę Wam życzyć fajnej, udanej Majówki, takiej, która pozwoli Wam wypocząć :) Ja - z racji tego, że Leszek pojechał z rodzicami i siostrzeńcem w góry, spędzić nieco czasu z rodziną - byczę się w domu i odsypiam stres, w którym żyłam do środy: uczyłam się bowiem nieszczęsnej fizyki, a że efektów nauki nie znam jeszcze, to wolę póki co o tym nie myśleć ;P
Jednak - od jutra znowu czeka mnie nauka, tym razem rzeczy związanych z oligofazją.

Pozdrawiam Was serdecznie! Ściskam!

Wasza Mar!