Rozkoszując się każdym promieniem

Możecie pomyśleć sobie, że jestem marudna i nie doceniam życia, że przesadzam i wyolbrzymiam. W porządku. Ale wierzcie mi, że ja z całego serca nie znoszę jesieni. Takiej typowej polskiej jesieni. Bo polska jesień, to wcale nie jest złota jesień. To plucha, chlapa, szarość i stagnacja. To zdecydowanie dłużące się ponure wieczory. To nauka, która doskwiera bardziej niż zwykle, bo brakuje światła dziennego. To brak ochoty na wyjście z domu, bo deszcz, bo zimno, bo wieje.
Ale dla takich dni, jak te, które rozpieszczają nas w tym tygodniu warto czekać w oknie z nadzieją. Rozkoszuję się promieniami słońca, doceniam je bardzo. Rozpinam płaszcz, wystawiam buzię do słońca i się uśmiecham. Wtedy sobie myślę, taaak... taką jesień to ja lubię. :)