Lista blogów » Starej Lumpeksiary internetowe wywody.
Pies ze schroniska
Zobacz oryginał pt., 27/02/2015 - 17:33Już jakiś czas temu chciałam o tym napisać, niestety mojej Sonii niezbyt schlebia bieganie za nią z aparatem. A to właśnie ona będzie główną bohaterką mojego dzisiejszego wpisu. W zasadzie najpierw była psem moich dziadków, przywieziona ze schroniska przybłęda. Babcia zawsze wolała koty i mogę naliczyć ich co najmniej 5, aczkolwiek wiecie jak to z naturą kocią bywa. Zazwyczaj uciekały, wpadały pod samochody, chodziły na loty i ostatecznie całkowicie znikały z babcinego podwórka. Towarzysz jednak dziadkom bardzo by się przydał, dlatego moja mama zdecydowała zaadoptować dla nich jakiegoś psiaka ze schroniska. Teraz gdy dziadka już z nami nie ma, a ja z mężem mieszkamy z babcią, Sonia stała się także naszym ukochanym przyjacielem, częścią rodziny. Wiem jedno, że jeśli kiedykolwiek w moim życiu pojawi się inny pies, będzie to zwierzę ze schroniska. Dlaczego? Bo zwierzęta, które swoje w życiu wycierpiały potrafią szczerze odwdzięczyć się nam za dom, który im stworzymy i za miłość, którą im damy. To wszystko widzę w naszej suczce, przywiązanie, wierność i radość (wiem, że na zdjęciach wygląda smutno, ale uwierzcie tak działa na nią każdy aparat, najchętniej ucieka).
Jaka jest jej historia? Dokładnie nie wiadomo, do schroniska trafiła z pobliskiej wsi, gdzie razem z bratem i mamą biegały samopas. Nikt nie chciał jej przygarnąć, bo ma silną wadę zgryzu. Jednak to dobrze, bo trafiła do mnie. Zdecydowanie jest najmądrzejszym i najbardziej usłuchanym psem jakiego w życiu spotkałam. W przeciwieństwie do rozpieszczonego Demona mojej mamy, nie jest psem namolnym i roszczeniowo podchodzącym do swoich właścicieli. Pies idealny.
Dlatego mam taki mały apel. Jeśli kiedyś zdecydujecie się na psa, weźcie pod uwagę również psy ze schroniska. One też szukają ciepłego domu, a zdecydowanie trudniej im go znaleźć niż małym, słodkich yorkom czy innym rasowcom.
A oto moja Sonia i jej kumpel Demon :)
Jaka jest jej historia? Dokładnie nie wiadomo, do schroniska trafiła z pobliskiej wsi, gdzie razem z bratem i mamą biegały samopas. Nikt nie chciał jej przygarnąć, bo ma silną wadę zgryzu. Jednak to dobrze, bo trafiła do mnie. Zdecydowanie jest najmądrzejszym i najbardziej usłuchanym psem jakiego w życiu spotkałam. W przeciwieństwie do rozpieszczonego Demona mojej mamy, nie jest psem namolnym i roszczeniowo podchodzącym do swoich właścicieli. Pies idealny.
Dlatego mam taki mały apel. Jeśli kiedyś zdecydujecie się na psa, weźcie pod uwagę również psy ze schroniska. One też szukają ciepłego domu, a zdecydowanie trudniej im go znaleźć niż małym, słodkich yorkom czy innym rasowcom.
A oto moja Sonia i jej kumpel Demon :)
Zaloguj się, żeby dodać komentarz.
