Nie ta liga, Chłopie!

Jest słoneczny wtorkowy poranek, w ramach przerwy między zajęciami siedzimy z dziewczynami na ławce pod łysiejącą palmą. Ktoś jej przyciął gałęzie i wygląda bardziej jak kaktus, co podobno ma zaowocować w przyszłości. Ale nie o palmie chciałam. Od planu zajęć poprzez smaczny obiad, który dziś zapodano w stołówce płynnie przechodzimy na tematy damsko męskie. Czyli tak jak lubię. Dwie Amerykanki, Francuska, Rosjanko-Niemka i rodowita Polka dywagują o swoich upodobaniach. Ja to lubię wysokich, jak ładnie pachnie, ma fajne buty i fajnie się z nim gada. A co ja na to? Fajnie. To wypowiedź Amerykanki z krzywymi zębami. Druga Amerykanka- przetłuszczone lekko włosy i oponka na brzuchu dorzuca coś o `cool attitude` i pokaźnym portfelu. Teraz wjeżdża Francuska- 157 cm i wyciągnięty sweter, ocenia przemykającego obok młodzieńca: `jakby mu te włosy obciąć, zmienić spodnie i jakby trochę wyższy był to dobra dupeczka by z niego była. Rosjanka przypominająca z twarzy psa Shar Pei mierzyła nieco niżej. Ma mieć jedynie zadbane zęby, ładną twarz, schludne ubrania, zabawne żarty, ma ją szanować i świata po za nią nie widzieć. A co na to Polka? `Macie k*wa lustro na chacie?!` Skąd w babach tyle pewności siebie, takie wymagania i przekonanie o własnej wyjątkowości? Dlaczego tak wielu z nich wydaje się, że sam fakt tego, że są kobietami jest wystarczający, żeby móc wybrzydzać, narzekać i przebierać. `Poznałam ostatnio fajnego, ale trochę przygrubawy.` A ty kurde wielce chuda?!?  Jak mnie to wkurza, że ludziom brakuje trzeźwej samooceny i śmią jeszcze krytykować tych z nie swojego `levelu`. Nienawidzę kobiet, które myślą, że są takie królewskie a tak naprawdę są podle mieszczańskie.

Z pozdrowieniami dla zagranicznych księżniczek, kochająca pEti.