Minimalizm

Ostatnio odczuwam ogromną potrzebę uporządkowania przestrzeni, w której żyję. Najchętniej pozbyłabym się wszystkich zbędnych rzeczy, ubrań, książek i bibelotów, doprowadziła stan przedmiotów posiadanych do absolutnego minimum. Sama myśl o tym roztacza przede mną wizję prostej, klarownej przestrzeni, która rozjaśni moje myśli i poprawi samopoczucie. Tylko jak się do tego zabrać? Podnoszę rzecz, już prawie wrzucam do kubła na śmieci, ale przez głowę przechodzi myśl: może jeszcze się przyda... szkoda wyrzucić, to przecież prezent... może wcisnę się jeszcze w to kiedyś... Ambitny plan próbuję zrealizować kilka razy w roku i zawsze kończy się tym samym. Sentymentalną niemocą wyrzucenia czegoś, czego w ogóle nie używam, a co nie pozwala uzyskać mi upragnionego minimalizmu ;)

W związku z tym, że (jak już wszyscy chyba wiedzą) od lipca przestaje istnieć Google Reader serdecznie zapraszam na BLOGLOVIN wszystkie osoby, które chcą na bieżąco oglądać mojego bloga. Będzie mi niezmiernie miło :)))