Maxi summer dress

Światopogląd.
Każdy jakiś ma. Mniej lub bardziej wyrazisty, ale zawsze. Każdy wszakże w swój, indywidualny sposób reaguje na wydarzenia, ludzi wokół. Coś go zachwyca lub oburza, coś mu imponuje, a co innego zastanawia.

Lubię, kiedy ktoś ma skrystalizowane poglądy na dany temat, swoje zdanie, które potrafi wyrazić. Nawet jeśli ja myślę inaczej, taka konfrontacja i dyskusja mają nieocenioną wartość. Zderzanie się z cudzym widzeniem świata kształtuje.
To dlatego irytuje mnie miałkość, nijakość i brak odwagi osobistej w wyrażaniu myśli i postaw. Wolę tych, którzy mają konkretny stosunek do ekologicznej żywności, imigrantów, przepisów drogowych, noszenia mini po pięćdziesiątce, homoseksualistów, religii i wielu innych zagadnień - tych kluczowych oraz mniej istotnych.

Światopogląd jest tak ważną częścią nas samych, że wpływa na to, z kim się przyjaźnimy, za kogo wychodzimy, jak wychowujemy dziecko, jakim jesteśmy nauczycielem, jak dogadujemy się z szefem.

Są sprawy, na które nie mogę pozostać obojętna. Nie jestem na przykład w stanie zaakceptować rasizmu czy kultywowania tradycyjnego patriarchatu, to dyskwalifikuje w moich oczach każdego. Przecież inteligentny człowiek nie może uważać, że czarnoskóry to gorszy gatunek człowieka, a po sól, której zabrakło przy stole, powinna wstać kobieta.

Bywa jednak, że uruchamiam zapasy spokoju i zdrowego rozsądku i dystansuję się do przejawianych przez kogoś poglądów. Dzieje się tak wtedy, kiedy ogólnie lubię czy cenię kogoś i nie skupiam się na tym, z czym się nie zgadzam albo w sytuacjach, w których zwyczajnie nie wato się wychylać. Mądrzej jest wówczas milczeć.

A tymczasem sukienka, którą nabyłam za grosze w lumpeksie. Ma ona jedną fenomenalną zaletę - jest bardzo długa. Niezmiernie rzadko zdarza mi się trafić na maxi, która sięga mi rzeczywiście za kostkę. Ostatnio przesiedziałam trochę na stronach sklepów internetowych, które oferują piękne letnie sukienki w miłych, posezonowych cenach. I co? I nic, wszystko byłoby mi żałośnie za krótkie.