Marzenia są po to, aby je spełniać.

Jesienią żyję jak poeta. Trochę po literacku. Przepełnia mnie nostalgia i całe mnóstwo przemyśleń. Często nie umiem się pozbierać, a wszyscy wokół denerwują się jaki ze mnie leń. Żałuję wiele słów, znaków, zachowań. Żałuję na zapas. Pesymistycznie myślę o wczoraj, dziś i jutro. Opadam wraz z liśćmi w dół. Potrafię dopasować się do przyrody. Żyję z nią w symbiozie. I tak trwam sobie w moich czterech ścianach, najczęściej w łóżku, kiedy to za oknem pada deszcz. Otaczają mnie egzotyczne rośliny, które uwielbiam. Mogłabym żyć w wiecznie ciepłym i słonecznym miejscu. Może wtedy częściej bym się uśmiechała i nie była taką marudą. Tak to wszystko wina pogody! Absolutnie nie winię siebie! Ostatnio moją przyjemnością jest rozmyślanie nad tym co było, olewam to co dopiero będzie. Głupota, prawda? Ale to ja- ja w swoim świecie, ja w swojej skórze, ja w swoich myślach. Jestem szalona- bo myślę inaczej, piszę inaczej i mówię inaczej. ENJOY!

bluza- Tommy Hilfiger (americanoutlet) / spodenki, buty- Adidas