Kryśka

Mam z Kryśką, naszą bezgłową i bezręką kobietą, taki układ, że co koło niej przechodzę, to w coś ją ubiorę, przebiorę. Dzisiaj tak ją mijam i widzę, że ona już wiosennie ubrana. Tak odruchowo przechodząc obok wrzucam coś nie patrząc, czy będzie wszystko ze sobą pasowało, czy nie. To nie ma znaczenia, grunt, żeby dzieci się jej nie bały :) Wrzucę Wam tę dziwną postać. Nawet nie wiecie ile razy ja się jej wystraszyłam w nocy. Idę do łazienki, wracam po ciemku, a tu postać jakaś stoi... Od razu trzeźwieję i potem już mi się spać nie chce.

Kryśka, psotka, ma na sobie oczywiście wzystko, co będzie. Sukienki jeszcze nie prasowałam, zresztą do prasowania to mam taką stertę, że jak już do tego stanę, to pół dnia mi zejdzie...

Sweterek miodowy - klasyk, ale fajny klasyk.

I apaszka granatowa z naszytą taką jakby koronką w kolorze złamanej bieli - śliczna. Dzisiaj akurat z prania ją wzięłam i podziwiałam.