Kot w butach

Jaki jest mój stosunek do nakryć głowy już wspominałam. I o ile wszelkiej maści czapki i kapelusze uwielbiam, to jest to i tak nic, przy uwielbieniu jakie mam dla butów.
Swoje pierwsze buciki dostałam zanim jeszcze się urodziłam. Różnego koloru wełniane kapciuszki, pasujące do kolorowych wełnianych śpiochów, kaftaników i czapek. Tak ubraną mama woziła mnie w wózku. Nie byłoby w tym nic zaskakującego, gdyby nie fakt, że w owym czasie ciężko było o fajne, kolorowe dziecięce (i nie tylko) ubranka - moje przyjechały specjalnie na okoliczność moich urodzin z NRD ;) Bardziej jednak szokujące było to, że jeździłam otulona w tę całą wełnę w środku czerwca! Tak, mamie szkoda było tych ładnych ubranek, więc "gotowała" mnie w nich, podczas gdy inne niemowlaki ubrane były wyłącznie w pieluchy tetrowe. Oczywiście nie mogę pamiętać tych historii - znam je tylko z opowieści mamy. Ich prawdziwości dowodzi fakt, że do dziś mam mocno wypaczoną percepcję temperatury i wiecznie mi zimno.
Wracając do butów. Na miłość do tychże skazano mnie tak samo jak na konieczność ubierania się cieplej niż wszyscy. Uczucie ewoluowało przez lata i obecnie obejmuje chyba wszystkie rodzaje obuwia. No, może z wyjątkiem adidasów dla amerykańskich koszykarzy oraz emu / ugg. No i jeszcze tych adidasów na koturnie - kolejny szpetny wynalazek, który jest modny tylko dlatego, że jest modny.
A buty które mam na sobie w tym poście? Moje pierwsze i na razie jedyne robione na zamówienie. Wymarzyły mi się luźne, czerwone, zamszowe, overknee, na "chadzalnym" obcasie. A przecież marzenia są po to, by je spełniać :)
Ps. O tej porze roku nie chodzę w samej ramonesce - miałam na sobie lekką kurtkę puchową, którą zdjęłam do zdjęć, aczkolwiek nie wszystkich. />








buty: na zamówienie / ramoneska: asos / spodnie: ZARA / bluzka (C&A) i szalik: sh / kurtka: terranova / czapka: H&M / kolczyki: apart / torebka: lacoste / zegarek, rękawiczki: no name / okulary: D&G