kilka słów o współczesnych pokazach mody , czyli "AN(G)IELSKA HERBATKA "

Piątek  , godz 00:08 . Siedzę w  moim łóżku z netbokiem na kolanach i zabieram się za relacjowanie pokazu mody .

Już sama myśl o tym co robię sprawia , że mam uśmiech na twarzy . Możecie sobie wyobrazić , że miałam większy w momencie gdy odebrałam telefon z "Modnego Śląska" i dowiedziałam się , że mam jechać dzisiaj na pokaz mody - moje zadanie to popstrykać , pooglądać , porozmawiać .

Pokaz wstęp wolny , wiadomo każdy może przyjść , właściwie to tylko jedna projektantka i jeden pokaz.  Nic specjalnego ale... wierzcie mi , że ten jeden telefon sprawił , że poczułam się wyróżniona i właściwie od razu wiedziałam , że dzisiaj jadę do Zabrza . Nie wspominając , że zapomniałam już właściwie o wczorajszej gorączce itd.

Bycie na pokazie ( obojętnie czy z wolnym wstępem czy gdzie za samo wejście musisz nie wiadomo ile odkładać kasy albo lizać tyłek nie wiadomo komu ) to wyróżnienie ale i trochę zobowiązanie . Uważam , że jeżeli ktoś tam idzie  to chociaż trochę powinien być tym zainteresowany .

Troszeczkę , ociupinkę .

Nie wyobrażałam sobie jechać na pokaz EWY LENARD  i nie wiedzieć o niej nic .

Przeszukując Internet dowiedziałam się , że jest od dawna związana ze sztuką -

 rzeźbiarka i wiolonczelistką .  Projektowanie to kolejny etap wynikający z jej przywiązania do sztuki .

O tym , że Ewa jest artystyczną duszą przekonałam się już  przekraczając próg Pięknografii , czyli Galerii gdzie miał miejsce pokaz . Urocza sceneria i wystrój pomieszczenia stylizowane na lata 50' .  Stara kamienica stanowiła idealne tło i bazę do takiej scenerii . Przestrzennie , biało , przytulnie , uroczo . Meble i szafy przepełnione ubraniami , jednak akurat nie te ubrania dzisiaj miały zwracać uwagę .

Już na wejściu goście mogli podziwiać piękną suknię Ewy , w którą były ubrane polskie top modelki  takie jak Anna Nocoń i Michalina Manios  podczas sesji zdjęciowych . Zaryzykuję  , że chyba to jej najbardziej rozpoznawalna kreacja .

Pokazy mody już dawno odbiegły od tradycyjnej formy . Coraz większy wpływ na całość  i efekt końcowy ma muzyka  , sceneria i samo miejsce . Często pojawia się u projektanta myśl przewodnia , którą nie tylko widać w danej kolekcji , ale również w tzw.  tle  , czyli we wszystkich elementach o których wcześniej wspominałam .

Oczywiście  dalej  odbywa się wiele pokazów mody pozbawionych tych wszystkich dodatkowych elementów . Jednak tuż obok nich pojawiają się pokazy , które śmiało można nazwać juz małymi przedstawieniami czy też ucztą zmysłów dla gości .

Na pewno duży wpływ miała na to Katarzyna Sokołowska , która swój zawód  - reżyser pokazów mody - jak sama mówi  z przymrużeniem oka " wymyśliła "  . Dzięki niej rodzą się  właśnie takie pokazy - spektakle np. "Emmanuelle " duetu Paprocki i Brzozowski , gdzie  pokaz przypominał bardziej sypialnię  ( dosłownie ! ) niż wybieg . Projektanci inspirowali się oczywiście filmem erotycznym o tym samym tytule co ich spektakl .

Przykłady pojawiają , się też za granicą . Karl w swoim pokazie haute couture 2013 zbudował istny ogród , który wprowadził gości w romantyczny nastrój .

Za to  Marc Jacobs , czyli dyrektor kreatywny domu mody LV swój pokaz mody z 2012 zaaranżował na przejażdżkę po karuzeli . Było słodko , cukierkowo i pastelowo .

Oczywiście nie bez przyczyny podałam tyle przykładów . Dzisiejsze wydarzenie nie było tylko pokazem , ale prawdziwym malutkim teatrem . Sama  projektantka podczas rozmowy ze mną zwierzyła się , że to właśnie  pokazy LV są dla niej  dużą inspiracją a ostatni pokaz o , którym wspomniałam oddaję jej 100 % stylu .

Ewa Lenard zaprosiła nas na " Angielską herbatkę " . Spektakl był podzielony na trzy scenki . Pierwsza prezentowała stroje koktajlowe , czyli mieszanka lat 1980/1920-1950 – współczesność.

Druga przedstawiała piknik , czyli letnie kreacje , m.in. strój kąpielowy . Ostatnia z nich to stroje wieczorowe prezentowane podczas koncertu w salonie .

Po pokazie miałam okazję zamienić kilka słów z Ewą . Nie tylko zdolna , ale i bardzo sympatyczna . Moim zdaniem bardziej pasuję do niej określenie artystki niż samej projektantki . Osobiście pilnowała by wszystko było dopięte na ostatni guzik . Było to widoczne we wspomnianej już scenerii , poczęstunku  - m.in. angielski poncz , fryzurach modelek oraz w tekście , który  był czytany przez narratorkę  .  Uwaga ! Dowiedziałam się , że sama Ewa oczywiście z mała pomocą opracowywała go wykorzystując książki właśnie z tamtej epoki !

Wizażem zajęły się Joanna Przepiórkowska, Sandra Kaim-franica , fryzurami natomiast Paulina Tyczyńska . Autorem choreografii był Wojciech Zawada i Grzegorz Sumik .

Gdy emocję opadły , przyglądam się zdjęciom , zwracam większą uwagę na stroje .  Kreacje podczas pierwszej scenki są faktycznie  w romantycznym stylu z delikatnymi kwiatkami na spódnicach .  Print ten pojawiał się również  na letnich kreacjach . Strój kąpielowy  z kwiecistym wzorem na niebieskim tle.  

Kreacje wieczorowe składały się ze spódnic z tiulu . Modelki przypominały księżniczki . Niby trochę banalnie , ale projektantka poszła o krok dalej bo  w pasie spódniczki zostały ozdobione różnymi liśćmi czy tez KORONKAMI  .  Nie przylegające  ozdoby wyróżniają kreację Ewy . 

Moim zdaniem właśnie tutaj można zauważyć silny związek projektantki  z rzeźbiarstwem .

Kreacje są dobre . Jednak całym spektaklem jestem zachwycona . Należą się duże brawa  Po pokazie pomyślałam sobie, że dobrze , że na Śląsku i blisko mnie odbywają sie takie magiczne pokazy i świetne eventy .

Ciekawe czy Wy wolicie proste pokazy mody , pozbawione całej "ozdóbki " czy jednak wolicie dbać aby każdy zmysł po pokazie był zaspokojony a całość przypominała  bardziej przedstawienie , gdzie ubrania są po prostu kolejnym elementem do całości ?

Wszystko zależy czym dla Was jest moda - czy już bardziej sztuka czy jeszcze tylko ubraniami ?

             FACEBOOK            YOUTUBE (a na nim moje filmiki z pokazu)