Kartka z pamiętnika

Razem ze spadającym śniegiem i temperaturą za oknem spadł na mnie blogowy kryzys. Rzecz zupełnie dla mnie nowa. Do tej pory nie miałam problemu z planowaniem i pisaniem kolejnych notatek. Zainspirować potrafiłam się dosłownie wszystkim, tym co zobaczyłam w internecie, na ulicy, czy jednym wypowiedzianym przez kogoś zdaniem. W końcu i mnie dotknęła twórcza blokada. Od kilku dni siedzę nad pustym okienkiem nowego posta i nie potrafię sklecić niczego sensownego. Patrzę na swoją szafę i nie widzę w niej niczego, co warto pokazać w nowym outficie. Recenzje? A po co to komu? Milion razy usłyszałam: w nowym roku nie kupuję niczego nowego, trzeba zużyć zapasy. Kolejny post motywacyjny? Ludzie wolą oglądać, a nie czytać. Nie mam kota, który wylegiwałby się na kanapie, ani wystroju wnętrz rodem z Ikei, nie będzie więc zdjęć jak z katalogu. Czy to wpływ sesji, czy tęsknoty za słońcem? Cokolwiek to jest, mam nadzieję, że szybko się skończy, bo Śmieszka traci rezon.

 Na pocieszenie otaczam się Yankee. Owocowo-kwiatowe nutki zapachowe chociaż trochę przypominają dni, kiedy wyjście z domu ograniczało się do założenia trampek, a okulary słoneczne nie schodziły z noska.