Jeszcze się nie żegnam z latem

Pomimo końca wakacji i nieco chłodniejszej aury, ja się jeszcze nie żegnam z latem, co widać po nadal noszonych przeze mnie sandałach. Nawet jeszcze nie zaczęłam szyć moich zapowiadanych ostatnio zestawów (spódnica + bluzka) na jesień. Coś tam już mam opracowane, nad czymś jeszcze główkuję (np. nad formami 2 płaszczy), jednak przeglądanie ofert turystycznych totalnie mnie od jesiennego szycia odciąga i to do tego stopnia że skusiłam się na uszycie jeszcze jednej sukienki na wciąż wyczekiwany urlop. Mam nadzieję, że w końcu i jeszcze przed zimą, wszystkie te urlopowe kiecki zobaczycie...
Sukienka, którą Wam dzisiaj przedstawiam, powstała pod koniec sierpnia. To taki model który przyda się w każdej szafie, a pochodzi z Burdy 9/2015, wykrój 109A.

Wybrałam mięciutką, średniej grubości dzianinę pętelkę. Jednak do tego wykroju wybierajcie bardziej stabilne materiały, czyli jeśli nie tkaniny, to grubsze, sztywniejsze dzianiny. Forma jest lekko trapezowa, rozszerza się ku dołowi, co przy mocno rozciągliwej dzianinie daje niezbyt ładny efekt. Mogłam zwęzić sukienkę dołem, ale ani nie miałam ochoty na prucie ani też nie miałam na to czasu. Doszyłam dołem pliskę, coś w rodzaju ściągacza, jednak takiego delikatnego bo nie chciałam uzyskać efektu bombki.
Początkowo nosiło mnie by na kieszeń użyć dzianiny w innym kolorze, może nawet coś z wzorem, całe szczęście się opamiętałam. Jednokolorowa, neutralna sukienka jest znacznie bardziej funkcjonalna, a w mojej szafie wzorów i udziwnień mam aż w nadmiarze.
Oczywiście szyjąc z tak plastycznej dzianiny mogłam sobie odpuścić zamek z tyłu, tylko troszkę pogłębiłam dekolt i ściągnęłam go pliską.
Z sukienki jestem zadowolona bo nie wymagałam od niej nie wiadomo czego. Miała być przede wszystkim wygodna i dobrze leżeć, i taka właśnie jest.

Podsumowując:
* wykrój: 109A z Burdy 9/2015
* materiał: dzianina tzw. pętelka
* zużycie: ok. 140 x 120 cm
* użyty sprzęt: domowa stębnówka, overlock do wykończenia szwów oraz przyszycia ściągaczy (dekolt, dół sukienki)