but if you close your eyes, does it almost feel like nothing changed at all?

Święta, święta, wolne! Nareszcie jest trochę czasu do spędzenia z bliskimi, czytania, oglądania filmów (wczoraj zaliczyłam Titanica), lepienia i obijania się bez wyrzutów sumienia :) Jest i chwila na wygrzebanie z szafy czegoś innego niż powszedni sweter i ulubione dżinsy. No i mogę prezentować panterkowe futerko, na które chorowałam już rok, a które dzięki działaniom Mamy udało się dorwać, bo... musiało podróżować nawet między centrami handlowymi (tutaj podziękowania dla obsługi radomskiego SinSay'a za nieocenioną pomoc :)). Co prawda, obiecałam sobie, że pierwsze futro zafunduje mi narzeczony-milioner, ale moja cierpliwość też ma swoje granice i nie będę bezczynnie czekać, kiedy trafia się taka okazja. Najwyżej będę miała dwa, przezorny zawsze zabezpieczony ;)

Buziaki!