Lista blogów » Lilly Marlenne by Mar
Futrzak
Zobacz oryginał czw., 20/11/2014 - 09:40"Futrzane" swetry to była/jest druga - po kracie zaraz - choroba "modowa", na którą tegorocznym sezonem jesień/zima zapadłam.
Owszem, widywało się takie cuda i w zeszłym roku i wcześniej nawet, ale jakoś nie udało im się do tej pory podbić mojego serca.
Właściwie określenie "futrzane" średnio tu pasuje, bo te swetry wiele z futrem wspólnego nie mają - bardziej odpowiednimi przy próbie ich opisu wydają się być słowa "puszyste" albo "włochate".
Jednak tak blogerki, jak i projektanci, styliści, domy mody, czy wreszcie zwykli klienci sklepów odzieżowych namiętnie "futrzanością" się w języku pisanym i mówionym posługują - przyjmijmy więc, że i mój prezentowany Wam tu dziś sweter jest futrzanym ;)
Sweter wypatrzyłam w Cukier Puder Vintage Store - przybytku, o którym pisałam Wam już przy okazji mojego posta z kocią bluzą w roli głównej.
Na zamieszczonych w tamtym poście zdjęciach oprócz przefajnej bluzy miałam na sobie czarną kamizelkę - pamiętacie?
Właśnie w Cukier Puder Vintage Store ją nabyłam.
Z racji tego, że butik ten (bo właściwie butikiem Cukier Puder wypadałoby nazywać - ci i te z Was, którzy i które po usłyszeniu słowa "vintage store" wyobrażają sobie ciasną, zatęchłą klitkę z niedbale rozstawionymi między jej ścianami wieszakami zapełnionymi mnóstwem śmierdzących i poplamionych szmat mile by się po wkroczeniu w progi Cukru Pudru rozczarowali: lokal jest przestronny, urządzony w nowoczesnym, skandynawskim stylu, ubrania są w dużym procencie nowe, a pachnie tam przepięknie!) mieści się niemal naprzeciwko tego w którym pracuję, to i okazji do zaglądania w jego pełne vintage'owych cudeniek progi mam... więcej, niż mój portfel może znieść ;P (dyplomatycznie rzecz ujmując ;)).
Zaglądam tam więc często.
Ostatnio jednak staram się robić to jak najrzadziej, bo do wypłaty jeszcze trochę czasu zostało ;P
Zatem - futrzak.
Jak tylko został mi pokazany (tak, właścicielki Cukru Pudru potrafią zachęcić klienta do zakupów u nich, oj, potrafią... wiedzą co pokazać, żeby klient z pustymi rękami nie wyszedł ;P), to już wiedziałam jedno: bez niego się nigdzie nie ruszam.
No dobra - wiedziałam, że będę musiała się ruszyć (bo nie miałam przy sobie pieniędzy) ale pewną byłam, iż muszę prosić o swetra odłożenie ;P
To właśnie takiego swetra szukałam przez kilka tygodni, codziennie niemal zaglądając do moich ulubionych sieciówek - z nadzieją, że wreszcie taki model jaki sobie wymarzyłam znajdzie się na półkach którejś z nich.
Więc... jak mogłabym go nie kupić?
Powiem Wam, że bardzo dobrze zrobiłam - gdyby nie ta spontaniczna wizyta u "sąsiadek", to pewnie zakupu puchatego swetra tą jesienią bym się nie doczekała.
Te futrzaki, które teraz w H&M'ie czy Reserved widziałam (dobry miesiąc po zakupie mojego egzemplarza!) zdecydowanie by w mojej szafie nie wylądowały - bardzo tandetnie wyglądają :()
Sweter jest nie tylko piękny - on jest przede wszystkim mega ciepły!
W dniu, w którym robiliśmy z Leszkiem te zdjęcia nie było co prawda jeszcze takiej na zewnątrz zimności jaka teraz panuje (okropność jakaś! chyba zawieszam bloga do marca ;( ;P), ale chłodno - owszem, było.
Mimo tego... wcalem nie zmarzła!
Ani trochę!
To Leszkowi - potrafiącemu zimą założyć płaszcz na koszulkę z krótkim rękawem, tak w ogóle - zrobiło się zimno ;)
Ja chłodu nie czułam.
Mój futrzak grzeje mnie i teraz - od kilku dni nawet na chwilę się z nim nie rozstaję.
To jest chyba najcieplejszy sweter, jaki mam w szafie.
Szczerze mówiąc - nie spodziewałam się tego po nim, bo ma taki splot, że miejscami jest "dziurawy".
Przygotowana byłam więc na to, że przez te "dziury" może się dostawać wiatr - nic bardziej mylnego.
Sweter izoluje przed późnojesiennym wiatrem jak talala ;)
Razem ze swetrem możecie podziwiać (chociaż to jest chyba słowo użyte na wyrost, bo średnio ją tu widać ;P) dżersejową sukienkę, którą oglądaliście już w poprzednim poście - tak, tę z H&M'u ;)
Po raz kolejny założoną w charakterze spódnicy.
No i nowości, na fanpejdżu zapowiadane, na fanpejdżu prezentowane!
Po pierwsze - torba.
Torba kupiona przypadkiem, po ponad dwa tygodnie trwających poszukiwaniach nowego torby modelu.
Celem moich poszukiwań miała być torba "elegancka" - cokolwiek to miało oznaczać.
A, i koniecznie z okuciami w kolorze srebra - żeby mi pasowały do okuć oficerek, które też są nowością i o których kilka słów będzie niżej.
Polowałam na kilka skórzanych, shopperowych modeli na DaWandzie oferowanych.
Jeden już nawet kupiłam.
Niestety - musiałam odesłać.
Na żywo wydał mi się... zbyt elegancki.
Taki... "pańciowaty" ;P
I w ogóle do mnie mało pasujący.
Postanowiłam przeszukać sklepy stacjonarne - żeby kolejnej takiej akcji z odsyłką uniknąć.
Złaziłam pół Manufaktury.
Niczego nie znalazłam.
Albo inaczej - znalazłam wiele fajnych modeli, ale okucia miały złote :(
Aż wreszcie - wychodząc już niemal z tej mojej Manufaktury nieszczęsnej - przypadkiem prawie (bo sweter na wystawie wiszący mnie zainteresował) weszłam do Zary.
Sweter okazał się mieć koszmarny skład.
Korzystając z tego, że już jestem w środku rozejrzałam się po półkach z torbami.
Bez jakiejś szczególnej na znalezienie czegoś fajnego nadziei.
I zobaczyłam ją... Torbę - worek. Z dość długim paskiem! Z frędzlami (no dobra - z czymś na frędzli modłę ;P)!
I... takimi okuciami, jakich szukałam <3
To była miłość od pierwszego wejrzenia.
Chwilę wahałam się nad zakupem - bo z tymi zarowymi torbami to jest tak, że jak tylko się w sklepach pojawią, to zaraz zaczynają zalewać ulice.
One i ich "podróbki" (niech będzie - modele "inspirowane" tymi zarowymi ;P).
A ja nie lubię zbyt często widzieć jakiejś mojej rzeczy na kimś innym ;P
Ale koniec z końców opuściłam sklep z torbą pod pachą ;)
Oficerki - oficerki upolowałam na Zalando.
Potrzebowałam oficerek prostych, bez zbędnych ozdób, czarnych i koniecznie skórzanych.
Nie musiały być drogie, nie musiały być jakiejś niesamowitej jakości.
Miały być w miarę choćby porządne.
Te wpadły mi w oko, gdy szukałam modelu dla mamy (podała mi tylko markę i cenę, zanim te wypatrzone przez nią odnalazłam, to pół godziny minęło -.-) - moja mama zakupy na Zalando uwielbia, więc w jej wypadku większość ubrań i butów trafia do niej właśnie poprzez ten portal.
Buty spodobały mi się niemal od razu, zamówiłam je więc bez zbędnych rozkmin i przemyśleń (acz nie bez lęku o to, czy cholewka okaże się wystarczająco luźna - nie cierpię oficerek z ciasną cholewką!).
Zakupu nie żałuję w żadnym razie - no dobrze, póki co mam z nimi jeszcze ten sam problem, który mam zawsze z nowymi, wysokimi i skórzanymi butami.
Cholewka jest sztywna i mało ułożona, w związku z czym się zagina - jak paskudnie jej to wychodzi, możecie zauważyć na niektórych zdjęciach (myśmy na to zupełnie w trakcie cykania fot uwagi nie zwrócili :/).
Na kilku wyglądam, jakbym miała dziurę w łydce ;)
O, choćby na tym:
Jakby co - "dziura" jest już mniejsza ;P
Skóra się powoli "wyrabia" ;P
Sweter - no name (Cukier Puder Vintage Store)
Sukienka - H&M
Rajstopy - Gatta
Rękawiczki - Butik Nashe (Zgierz - ulica Parzęczewska)
Torba - ZARA
Oficerki - Zign (Zalando)
Czy Wy też macie takie kłopoty ze znoszeniem tego ochłodzenia?
Powiem szczerze, że ja ledwo daję radę przemieszczać się po mieście.
Nie minie pięć minut i już jestem cała skostniała :(
I chociaż mam ostatnio jakąś dobrą passę w kwestii wymyślania fajnych połączeń ciuchowych (w jesienne i późnowiosenne dni zawsze jestem bardziej twórcza ;P), to Leszek nie jest w stanie nakłonić mnie do tego, bym zechciała pozować do zdjęć :(
Także - jeśli w najbliższym czasie zaczną się tu pojawiać posty kosmetyczne, to wiedzcie, że w łódzkiem temperatura jest bardzo, bardzo niska ;P
Uciekam!
Mam przed sobą kolejny pracowity dzień.
Mam nadzieję, że chociaż Wy macie więcej czasu na polenienie się, niż ja ;P
Ściskam Was!
Wasza Mar!
Mimo tego... wcalem nie zmarzła!
Ani trochę!
To Leszkowi - potrafiącemu zimą założyć płaszcz na koszulkę z krótkim rękawem, tak w ogóle - zrobiło się zimno ;)
Ja chłodu nie czułam.
Mój futrzak grzeje mnie i teraz - od kilku dni nawet na chwilę się z nim nie rozstaję.
To jest chyba najcieplejszy sweter, jaki mam w szafie.
Szczerze mówiąc - nie spodziewałam się tego po nim, bo ma taki splot, że miejscami jest "dziurawy".
Przygotowana byłam więc na to, że przez te "dziury" może się dostawać wiatr - nic bardziej mylnego.
Sweter izoluje przed późnojesiennym wiatrem jak talala ;)
Razem ze swetrem możecie podziwiać (chociaż to jest chyba słowo użyte na wyrost, bo średnio ją tu widać ;P) dżersejową sukienkę, którą oglądaliście już w poprzednim poście - tak, tę z H&M'u ;)
Po raz kolejny założoną w charakterze spódnicy.
No i nowości, na fanpejdżu zapowiadane, na fanpejdżu prezentowane!
Po pierwsze - torba.
Torba kupiona przypadkiem, po ponad dwa tygodnie trwających poszukiwaniach nowego torby modelu.
A, i koniecznie z okuciami w kolorze srebra - żeby mi pasowały do okuć oficerek, które też są nowością i o których kilka słów będzie niżej.
Polowałam na kilka skórzanych, shopperowych modeli na DaWandzie oferowanych.
Jeden już nawet kupiłam.
Niestety - musiałam odesłać.
Na żywo wydał mi się... zbyt elegancki.
Taki... "pańciowaty" ;P
I w ogóle do mnie mało pasujący.
Postanowiłam przeszukać sklepy stacjonarne - żeby kolejnej takiej akcji z odsyłką uniknąć.
Złaziłam pół Manufaktury.
Niczego nie znalazłam.
Albo inaczej - znalazłam wiele fajnych modeli, ale okucia miały złote :(
Aż wreszcie - wychodząc już niemal z tej mojej Manufaktury nieszczęsnej - przypadkiem prawie (bo sweter na wystawie wiszący mnie zainteresował) weszłam do Zary.
Sweter okazał się mieć koszmarny skład.
Korzystając z tego, że już jestem w środku rozejrzałam się po półkach z torbami.
Bez jakiejś szczególnej na znalezienie czegoś fajnego nadziei.
I zobaczyłam ją... Torbę - worek. Z dość długim paskiem! Z frędzlami (no dobra - z czymś na frędzli modłę ;P)!
I... takimi okuciami, jakich szukałam <3
To była miłość od pierwszego wejrzenia.
Chwilę wahałam się nad zakupem - bo z tymi zarowymi torbami to jest tak, że jak tylko się w sklepach pojawią, to zaraz zaczynają zalewać ulice.
One i ich "podróbki" (niech będzie - modele "inspirowane" tymi zarowymi ;P).
A ja nie lubię zbyt często widzieć jakiejś mojej rzeczy na kimś innym ;P
Ale koniec z końców opuściłam sklep z torbą pod pachą ;)
Oficerki - oficerki upolowałam na Zalando.
Nie musiały być drogie, nie musiały być jakiejś niesamowitej jakości.
Miały być w miarę choćby porządne.
Te wpadły mi w oko, gdy szukałam modelu dla mamy (podała mi tylko markę i cenę, zanim te wypatrzone przez nią odnalazłam, to pół godziny minęło -.-) - moja mama zakupy na Zalando uwielbia, więc w jej wypadku większość ubrań i butów trafia do niej właśnie poprzez ten portal.
Zakupu nie żałuję w żadnym razie - no dobrze, póki co mam z nimi jeszcze ten sam problem, który mam zawsze z nowymi, wysokimi i skórzanymi butami.
Cholewka jest sztywna i mało ułożona, w związku z czym się zagina - jak paskudnie jej to wychodzi, możecie zauważyć na niektórych zdjęciach (myśmy na to zupełnie w trakcie cykania fot uwagi nie zwrócili :/).
Na kilku wyglądam, jakbym miała dziurę w łydce ;)
O, choćby na tym:
Jakby co - "dziura" jest już mniejsza ;P
Skóra się powoli "wyrabia" ;P
Sweter - no name (Cukier Puder Vintage Store)
Sukienka - H&M
Rajstopy - Gatta
Rękawiczki - Butik Nashe (Zgierz - ulica Parzęczewska)
Torba - ZARA
Oficerki - Zign (Zalando)
Czy Wy też macie takie kłopoty ze znoszeniem tego ochłodzenia?
Powiem szczerze, że ja ledwo daję radę przemieszczać się po mieście.
Nie minie pięć minut i już jestem cała skostniała :(
I chociaż mam ostatnio jakąś dobrą passę w kwestii wymyślania fajnych połączeń ciuchowych (w jesienne i późnowiosenne dni zawsze jestem bardziej twórcza ;P), to Leszek nie jest w stanie nakłonić mnie do tego, bym zechciała pozować do zdjęć :(
Także - jeśli w najbliższym czasie zaczną się tu pojawiać posty kosmetyczne, to wiedzcie, że w łódzkiem temperatura jest bardzo, bardzo niska ;P
Uciekam!
Mam przed sobą kolejny pracowity dzień.
Mam nadzieję, że chociaż Wy macie więcej czasu na polenienie się, niż ja ;P
Ściskam Was!
Wasza Mar!
Zaloguj się, żeby dodać komentarz.
