Feel like a star

Wspominałam już wcześniej, że na moje spóźnione wakacje zabrałam 3 uszyte przeze mnie sukienki. Oto druga z nich, najprostsza w wykonaniu, najszybsza do uszycia ale mimo to najlepsza z nich wszystkich, myślę nawet że to moja najlepsza sukienka uszyta w tym roku. W żadnej innej, no poza suknią ślubną, nie czułam się tak wyjątkowo, seksownie ale i pełna elegancji, trochę wręcz gwiazdorsko. 

Powstała z dosyć opornej we współpracy dzianiny, o ile po lewej stronie da się ją jako tako przeszyć na stębnówce, szycie na prawej stronie materiału jest dosłownie niemożliwe. Za to overlock świetnie sobie dawał radę z tą złośliwą materią, więc gdyby nie on sukienki bym nie skończyła. Jako baza posłużył mi wykrój bluzki 120A z Burdy 7/2009. Dół wykroiłam trochę na oko. Dolna krawędź wykroju bluzki, posłużyła mi jako odwzorowanie dla górnej krawędzi spódnicy, od której następnie odmierzyłam w dół ok. 105 cm, jednocześnie delikatnie zwężając boki zamiast ciąć na prosto, dzięki czemu sukienka nie jest zbyt szeroka dołem, nie pląta się między nogami i zupełnie swobodnie można w niej chodzić. Jak wiadomo paski mogą nam dodać objętości, dlatego dół sukienki wykroiłam po skosie pasków, tracąc przy tym znacznie więcej materiału, ale co tam, dla takiej sukienki warto :) Nie wiem ile zużyłam tkaniny, dopiero gdy policzę resztę na belce się okaże, jednak z pewnością nie mniej niż 2 mb. 

Stębnówką zszyłam tylko górę z dołem, wszystkie inne boki, plisy, gumkę na szwie łączącym górę z dołem oraz dolny brzeg szyłam overlockiem. Pomimo że ta dzianina nie wymaga obszywania, chciałam by sukienka była wykończona, dlatego dolny brzeg obrzuciłam 3-nitkowym ściegiem rolującym. Plisa dekoltu to w zasadzie tunel, który wg wykroju powinien być zawinięty pod spód i przeszyty po prawej stronie. Jak już wspomniałam, z tą dzianiną nie jest możliwe szycie po prawej stronie (może to za sprawą brokatowej powierzchni), dlatego tunel doszyłam overlockiem, nie zawijałam pod spód, następnie wprowadziłam w niego gumkę na całej długości (w wykroju miała być tylko w okolicach pachy), jednak nie naciągając jej zbyt mocno, by dekolt się nie marszczył. Od strony rękawa jest spory otwór, dlatego uszyłam jeszcze coś w rodzaju bandeau z tej samej dzianiny.

Wybaczcie za ilość zdjęć, jednak trudno było mi cokolwiek odrzucić, jestem wprost zakochana w tej sukience, która w dodatku fantastycznie wpisała się w scenerię hotelu :)

* baza na górę sukienki: wykrój 120A Burda 7/2009

* materiał: brokatowa dzianina nie wymagająca obszycia brzegów

* dodatki: szersza gumka wprowadzona w tunel przy dekolcie; gumka 7 mm przyszyta na szwie łączącym górę z dołem sukienki

* użyte maszyny: stębnówka (tylko do szycia po lewej stronie tkaniny), overlock (niemal wszystko zostało nim uszyte)