Dzień Świstaka

Doprawdy nie wiem jak poprawnie funkcjonuję w ciągu całego dnia. Sypiam niecałe 5 godzin, a kiedy cały świat śpi, ja zrywam się po omacku z łóżka, tak cicho, żeby nie zbudzić Natalki, która ma jeszcze w zwyczaju odwiedzać mnie w nocy. Nieprzytomna myję twarz i z latarką w ręku schodzę piętro niżej, napić się kawy. Jak to możliwe, że świst czajnika, nie obudził nikogo. Kot wstaje ze mną. Miauczy i domaga się jedzenia. Myślę sobie, że ja czasu nie mam wrzucić coś na żołądek, więc niech i on poczeka na swoje kęsy mięsa. Emilka  mam nadzieję, go nakarmi, zanim wyjdzie do szkoły. Gramolę się trochę z ubieraniem, ociągam, ziewam jeszcze. Nie chce mi się znowu pełną godzinę jechać samochodem do pracy...

Potem na pełnych obrotach mija 8 godzin. Wracam tak samo, ale jeszcze bardziej zmęczona do domu, gdzie czekają dzieci. Jak fajnie je widzieć. Na chwilkę. Zanim dowiem się co u nich słychać, zanim coś w końcu gorącego zjem, zanim przygotuję wszystkich na drugi dzień, zapominając o sobie...jest noc! Kolejny dzień taki sam. Ja wcale nie marudzę! Tylko czasami mam lepszy, a czasami gorszy dzień....

Dziś zestaw prosty, codzienny. Taki lubię.

 

photo: Córka 13 lat - Wieśka ;)

koszula - Zara

płaszcz - Zara

botki - Mango

torebka - Stardivarius

dżinsy - Zara