dobre, bo polskie - pszczyna

Lubię

śr., 17/04/2013 - 12:23

Chciałabym tym postem rozpocząć serię notek o polskich dworach i pałacach, które - mam nadzieję - odwiedzę w najbliższym czasie. Naszym starym rodzinnym zwyczajem były niedzielne wyprawy do okolicznych dworków i dworzątek, zamczysk i skansenów. Przez zimę jakoś nikomu nie chciało się go kultywować, ale ze względu na wiosenne przebudzenie zmobilizowałam wszystkich w domu i zdecydowaliśmy się na wypad do Pszczyny.

Zamek w Pszczynie

Ogólna ocena: ★★★★☆

Architektura: ★★★★★

Wystrój: ★★★★☆

Stan: ★★★★★

Otoczenie/położenie: ★★★★☆

Ceny: ★★★★☆

Znalazłam go w googlach, i wybrałam głównie ze względu na jego "brytyjskie" otoczenie. Nie przypuszczałam, że w równym stopniu, o ile nie bardziej, zachwyci mnie wnętrze... Zawsze miałam słabość do bogatych zdobień. Nawet dekoracje rokokowe, przez wielu uważane za czysty kicz, według mnie dobrze prezentują się w zamkniętych, wysokich przestrzeniach.

Poza tym całe zagospodarowanie pałacu jest po prostu idealne. Hol przypomina pomniejszoną wersję tego z Downton Abbey, Sala Lustrzana wydaje się być jedną z tych wersalskich... Jedyne, co trochę działało mi na nerwy, to wszechobecne jelenie rogi. Pewnie myślicie teraz o takich pojedynczych trofeach. O, nie. Były całe pokoje, sale, korytarze, udekorowane od podłogi do sufitu jelenimi rogami. Nie jestem zagorzałą przeciwniczką polowań, w każdym razie - nie w tamtych czasach, gdy było to czymś naturalnym - po prostu uważam, że można było lepiej wykorzystać te przestrzenie...