dark layers.

Deszcz. Śnieg. Deszcz. Śnieg.  Deszcz. Śnieg.

Trudno w końcu samemu nie wpasować się w tę przeklętą szarugę i chłód. A bycie meteopatom jawi się niczym szydercza klątwa trzymająca w sieci przez te wszystkie za długie, za ciemne, za zimne, za mokre, zachlapane miesiące. Nie umiem się cieszyć pięknem zimy. Sorry.

To chłodne i bezwzględne piękno.

Tylko warstwy skutecznie ratują skórę. Ciepła herbata.  Polarowy koc.  Najsmaczniejsze (czytaj- turboniezdrowe) przekąski.  Książki, seriale i Jego dłonie uśmiechnięte.

Jak zauważyliście futrzaki i duże, ciepłe swetry to moi faworyci tego znienawidzonego przeze mnie sezonu.  Nie załapałam się ze zdjęciami na odwilż, załapałam się na nową dawkę śniegu. Ale udało się, są zdjęcia na zewnątrz i jest odzież wierzchnia więc nie było tak źle, chociaż mina kochanego Pana Fotografa wskazywała jednak coś innego :p

Pozdrawia ciemna postać Narnii.