Co mi daje BLOGOWANIE ?

Kiedy zaczęła się silna popularyzacja internetu, ja byłam jeszcze małym dzieckiem kojarzącym go tylko z "dziewczyńskimi" grami online, które po prostu ubóstwiałam. Z biegiem lat, zarejestrowałam się w, wówczas chyba bardziej popularnym serwisie w Polsce, od Facebook'a - "naszej-klasie", w dużej mierze po to, aby pogrywać w bardzo ciekawe gry, które oferował. Potem pojawiło się moje pierwsze i bezgraniczne zakochanie w filmie "Zmierzch". Zakładałam wtedy niezliczoną ilość blogów o tej tematyce. Następnie przyszła kolejna fala, która przyniosła ze sobą modę na grywanie w "Movie Star Planet", gdzie mogłam wcielić się w zupełnie inną mnie oraz poznać nowych przyjaciół. Wtedy też założyłam kolejnego bloga z kolei, na którym opisywałam wszystkie moje przygody z tą platformą związane.

Często rezygnowałam z prowadzonych przeze mnie blogów, gdyż wraz z czasem zmieniała się ogólna moda oraz moje zainteresowania. Dopiero, kiedy założyłam obecnego, poczułam, że dotarłam na "finisz". Wiedziałam, iż stałam się na tyle dojrzała i stała w moich poglądach, że od tej pory będę trwała przy jednym. 

Tak naprawdę, choć większość z was, moich stałych czytelników zna już bardzo dobrze moją historię z odchudzaniem, która doprowadziła mnie do stworzenia tego miejsca, nie wie, jak bardzo prowadzenie go wpłynęło na całe moje życie.

Kiedy skończyła się cała afera wynikająca z mojego radykalnego i poniekąd niebezpiecznie szybkiego odchudzania i wreszcie osiągnęłam wymarzoną wagę, poczułam się piękna. Dotarło do mnie, że jako kobieta mogę ubierać coś ładnego, różnego od czarnych legginsów i bluz. Swoją drogą, kiedy tylko powracam myślami do przeszłości, zauważam, że moja dojrzałość i zmiany na dobre właśnie od tego wydarzenia się zaczynają. 

Za główny cel obrałam sobie prezentowanie mojego stylu, który dopiero zaczęłam rozwijać i pokazanie, że nie musimy wyglądać identycznie, jak reszta społeczeństwa nas otaczającego.

Okazało się, że połączenie życia prywatnego, szkoły i mnóstwa straconego czasu, wynikającego z uczęszczania do niej, a także prowadzenia bloga wymaga naprawdę sporych nakładów siły, może nie fizycznej, ale umysłowej i mentalnej, aby znaleźć czas na wszystkie te zajęcia. Zauważyłam, że weekendowe sesje zdjęciowe potrafią pochłonąć mi nawet trzy godziny, które normalnie poświęcałam na wypoczynek, czy ewentualną naukę. Gdyby sam czas robienia zdjęć stanowiłby problem, to szczerze mówiąc, byłby to naprawdę pikuś w zderzeniu z twardą rzeczywistością. 

Im bardziej rozwijałam siebie oraz bloga, tym mocniej pragnęłam, aby wszystko co na nim umieszczam było coraz to lepsze. Kolejne prace poprawkowe zabrały mi jeszcze więcej czasu. Sama obróbka zdjęć wcale do szybkich czynności nie należy. Szczerze mówiąc, to wszystkie poczynania związane ze zdjęciami, w porównaniu do wymyślenia tytułu oraz napisania postu z konkretną treścią, stanowią sprawę naprawdę błahą. Gdybym publikowała tylko puste notki ze zdjęciami, równie dobrze mogłabym założyć fotobloga. Od zawsze lubiłam pisać i tworzenie postów bez krzty pouczających, czy nawet opisujących moich emocji tekstów byłoby dla mnie niczym samobójstwo. Według mnie, dobry tekst, którego dopełniają zdjęcia, na których "coś widać", to dopiero spory sukces.

Tak naprawdę, blogowanie nauczyło mnie wytrwałości, w tym co robię oraz wymusiło na mnie codzienną potrzebę organizowania swojego życia tak, aby na wszystko starczyło mi czasu. Bez tego nie znalazłabym ani minutki czasu na przemyślenie, a co dopiero napisanie kilku słów w tej notce. Czego jeszcze nauczył mnie ten rok ? Przede wszystkim zwalczył ciągle dręczącą mnie nieśmiałość, co w prezencie zastąpił zwiększoną pewnością siebie. W końcu pozowanie na dworze, wśród sporej liczby gapiów wymaga sporej odwagi. 
Teraz podchodzę do życia pozytywniej i staram się często uśmiechać !

Bluza|Shein.com|     Spódnica|Aliexpress.com|     Buty|Bershka|