Ciche anioły

Czasem gdy widzę to cierpienie i cały ten „syf” na świecie nachodzi mnie taka myśl, że nie chcę mieć już więcej dzieci… Mam wtedy wrażenie, że nie wystarczy mi sił by chronić więcej niż jedno przed tymi okrucieństwami. Pragnę wychować córkę na dobrego człowieka, pełnego empatii, ale zarazem chciałabym, aby była silna i zdeterminowana! Musi przecież walczyć o swoje marzenia!

Odciąć ją od złego życia… Chociaż przez kilka chwil! Jeszcze przez chwilkę… Wyłączać wiadomości, aby nie słyszała o tragediach. „Zmieniać rączkę” gdy widzę żebrzącego człowieka.

Gdy pierwszy raz graliśmy razem w wisielca, po kilku kolejkach zmieniliśmy szubienicę na domek. Tak wtedy zaczęłam się zastanawiać… czy 6 lat to odpowiedni wiek na poznanie znaczenia tego słowa? Ostatecznie używamy zamiennie, a kwestię szubienicy wyjaśnił tata…

Z jednej strony chcę za wszelką cenę chronić dziecko przed złem, a drugiej zdaję sobie sprawę z tego, że i tak je pozna. Chcę żeby żyła w lepszym świecie, ale nie mogę zamknąć jej w złotej klatce… Takie są właśnie dylematy matki. Ale pewnie to znacie, co ja Wam będę opowiadać…

„Przyjaciele są jak ciche anioły, które podnoszą nas, gdy nasze skrzydła zapomniały jak latać.” – tylko ten cytat pasuje mi do tych zdjęć. I ja właśnie chcę być matką, która córce zawsze o tych skrzydłach będzie przypominać…

Bluzki – nun.mi | Płaszcze – Mosquito | Spodnie/Buty – H&M

The post Ciche anioły appeared first on szafeczka.com.