CHCIAŁAM DOBRZE, A WYSZŁO JAK ZWYKLE

Lubię

ndz., 21/02/2016 - 11:53

Też macie czasem takie wrażenie, że cokolwiek byście nie zrobili czy nie powiedzieli to jest źle? Mówicie A? Trzeba było B. Jesteście mili? Hmmm... pewnie macie sprawę. Przepraszacie? Eeee tam, na pewno nieszczerze. Wychodzicie z płaczem? Chcecie zagrać na uczuciach. Mówicie spokojnie? Uuuu to brak emocji. Wreszcie więc krzyczycie? Ot z Wami rozmowa.

A przecież chcieliście dobrze. No... albo przynajmniej nie chcieliście źle. I pojawia się w głowie pytanie. Co jest z Wami nie tak? Czy to Wy nie rozumienie świata czy świat nie rozumie Was? Siedzicie więc w kącie pokoju, dumając nad sensem istnienia. Analiza sytuacji trwa w nieskończoność. Wydawało Wam się przed chwilą, że postawiliście dwa kroki wprzód, a wychodzi na to, że jednak pięć w tył. Siedzicie.

Ale życie toczy się dalej. W końcu pochłania Was rutyna i obowiązki dnia codziennego.Odkładacie rozmyślania na potem i rzucacie się w wir pracy. Z czasem nawet zapominacie - dzieje się tyle przyjemnych rzeczy. Wszystko zaczyna się układać. Jest wesoło, spokojnie, sielanka jak się patrzy. Do czasu.

Wtedy znów nadchodzi dzień, w którym sytuacja się powtarza. I znowu siedzicie. I znowu dumacie. I znowu to cholerne wrażenie, że wciąż tkwicie w tym samym punkcie. Że przecież chcieliście dobrze, a wyszło jak zwykle. Siedzicie...

P.S. Z moim zdjęciami jest podobnie. Znowu nieostre i rozmazane :( Przecież kiedy je robimy - chcemy dobrze, a wychodzi jak zwykle...