Bla, bla, bla, black & white.

Jak w tytule, ciągle bla, bla bla. Tak mnie dziś naszło po wczorajszej ekscytacji. Spojrzałam na siebie krytycznym okiem i co ujrzałam? Bla, bla bla. Jedno wielkie bla, bla, bla! Albo nie piszę nic, albo pierdoły o sobie. Ciągle roztrząsam co lubię, czego nie. Co jest fajne, co ble. Chyba się w tym trochę zatraciłam. Muszę sobie zostawić jeden dzień w tygodniu na bla, bla, bla, a resztę ubrać w coś bardziej konkretnego. Kiedyś, na początku, chyba bardziej koncentrowałam się na słowie. Dziś bardziej koncentruję się na obrazie. Można powiedzieć, że jest remis. Między kiedyś, a dziś. Wtedy było treściwiej, teraz jest chyba ładniej. Słowem było tak i siak, a teraz czas na połączenie obrazu ze słowem. Pora stworzyć pełnowartościowy produkt, czyż nie? Fakt, że przygniata mnie brak czasu, ale właśnie jestem na etapie przeorganizowywania planu dnia. Powoli ogarniam. Co do ogarniania ogólnie - w końcu dokopałam się do katonów z wyniesionymi z szafy rzeczami. Jednym ze znalezisk jest ta oto stara bluza. Przypadkiem całkiem modna obecnie. Zupełnie o niej zapomniałam, a tu proszę - jak znalazł na bloga. Przy okazji bluza na moim blogu to całkiem oryginalna rzecz... Sama siebie zaskakuję. No i sprawa, która pewnie zaskoczy Was - co ja do cholery robię w obcasach na plaży? Czysty przypadek. Skusiło mnie słońce. Zdjęcia miały być w cywilizowanym miejscu, na normalnym podłożu, ale słońce zaczęło zachodzić, wszędzie było jakoś kijowo, już miałam zdecydować się na las, ale w międzyczasie trzeba było Rupertowi dać popływać... Tym oto sposobem znalazłam się na przejściu, gdzie miałam sobie poczekać, aż się pies wystarczająco ochłodzi. Resztę widzicie na zdjęciach. Co do samych obcasów - da się. Zawsze powtarzam, że testuję buty w ekstremalnych warunkach...