Autumn time

Czas leci nieubłaganie. 

Jeszcze niedawno rozkoszowaliśmy się promieniami słońca na plaży, a dzisiaj bez płaszcza ciężko nosa wychylić. Nie to żebym narzekała, bo jesień akurat uwielbiam, martwi mnie raczej kwestia mijającego czasu. Ostatnio brakuje mi go bardzo. Sterta prania rośnie z dnia na dzień, a ja ze stoickim spokojem dorzucam do niej kolejne partie mając nadzieje, że samo się wyprasuje. Naiwna? Chyba raczej leniwa. Normalnie to bym się w myślach za to wychłostała, ale biorąc pod uwagę kilka kwestii, choćby nawet robienie miliona innych rzeczy, małe domowe grzeszki są mi wybaczone. Staram się dopiąć post na ostatni guzik, ugniatając jednocześnie farsz na gołąbki, a drugą ręką obcinam Pawciulkowi paznokietki. Grunt, że nie na odwrót. Normalnie Multi-Matka. 

W związku z powyższym czekam na oklaski, za to że dzisiejszy post się pojawił, a mąż (choć nie wierzył) dostał gołąbka!

 

 Sesja przebiegła w ogólnym spokoju, aż do mometu, kiedy z lasu zaczął się wydobywać huk!

Potem brat mnie uświadomił, że  to po prostu polowanie...

 Udaliśmy więc, że niczego się nie boimy... niczym dzielne atomówki...

Chociaż prawda była zupełnie inna...

 

...tak naprawdę zaczęliśmy panikować:D

Dobrze, że sesja została zakończona sukcesem. Mogliśmy bezpiecznie oddalić się do domu, żeby nikt nam głów nie przestrzelił (choć z tego powodu ktoś by się na pewno ucieszył... prawda, moja droga?:))

Ze zdjęć byłam tak zadowolona, ze dodałam prawie wszystkie (stąd ta ilość). 

Jak tak dalej pójdzie to popadnę w samozachwyt :)

pozdrawiam!

Ax