250.000!

 Za mną, za nami kolejna okrągła liczba wyświetleń. Śmieję się, że to pierwszy przystanek w drodze do miliona. Brzmi fajnie. Jak się nad tym jednak zastanowię, to się ciut zawstydzam. Widzieliście mnie już tutaj 250 tysięcy razy. Szok w sumie… Powiecie, że na trzy lata to wcale nie jest żaden wynik, dla mnie ta suma jest kosmiczna. Cieszy mnie, oczywiście, bo przecież w pewnym sensie właśnie po to tu jestem. No właśnie. Jestem. (I będę, to nie podlega dyskusji.) Ale jak zwykle przy wszelkich małych blogowych okazjach nachodzi mnie pytanie, czy naprawdę daję z siebie wszystko. Odpowiedź niezmiennie brzmi nie. To dopiero zawstydzające! Od trzech lat się tu kręcę, walczę z sobą, szafą, zdjęciami i czasem i jakbym początkowo nie była zadowolona, nigdy nie jestem całkowicie usatysfakcjonowana. Zawsze jest coś, co mogłabym zmienić, zawsze mogłoby być lepiej. Taki typ. Ale kto wie, może przy okazji miliona wyświetleń powiem Wam, że w końcu jestem naprawdę zadowolona. Tego bym sobie życzyła. To musiałoby być fajne! I co tu dużo mówić, przecież zasługujecie na to, żeby oglądać dobre zdjęcia i zestawy.  Byle czym do miliona nie dojadę. A nawet jeśli, to ta droga może być bardzo długa i nużąca. Dla wszystkich. Czyż nie?