środowisko

Po zdjęciach robionych w domu lub na podwórku, to nawet odmiana w postaci blokowiska, wydaje się atrakcyjna:). Przy okazji niedzielnego spaceru po moich 'starych śmieciach' udało się zrobić kilka zdjęć.

Ogólnie tęsknię do miasta, do ulic tętniących życiem. Do małych sklepików, straganów, placów zabaw. Do restauracji i kawiarenek. Do anonimowych ludzi mijanych na ulicy. Do bliższych i dalszych znajomych.

Nie jestem stworzona do życia na wsi. Niby moja rodzinna Częstochowa jest rzut beretem, bo co to znaczy 20 km? Ale na wyjście na codzienny spacer pozostają mi moje polne drogi czy leśne wertepy. Jest malowniczo to fakt, świeże powietrze to duży plus, dla dzieciaków to na pewno też lepsze środowisko. 

Ale mi się tęskni. Do wybrukowanych ulic, do betonowych płyt, do budynków z wielkiej płyty, do ludzi.

I od razu podkreślę: nie narzekam, to nie tak, że nie doceniam tego, co mam, ale jestem zwierzęciem stadnym, potrzebuje ludzi w koło, by nie zwariować. Dobrze, że chociaż Wy jesteście:). Buziaki!

A zestaw to klasyka: skórzana kurtka typu ramoneska, która zamiast zamka ma guziki, ciemne jeansy typu skinny i beżowy pulower. Do tego szare botki, beżowa torba i kraciasta chusta, czyli też bez szaleństw.

Ale tak lubię najbardziej:).

kurtka- TKMaxx

pulower- sh

spodnie, torba- nn (targ)

buty- Zara

chusta- Stradivarius