i cóż... post o niczym.

Są takie dni, kiedy nie mogę oderwać się od szycia. Nie jem, pracuję w piżamie, opuszczam zajęcia na uczelni. 

Są takie, w których funkcjonuję normalnie, ale każdą wolną chwilę przeznaczam na swój projekt - na wykończenie spódnicy, na maraton po pasmanteriach.

Są w końcu takie, kiedy maszyna do szycia wywołuje we mnie wstręt i celowo omijam ją wzrokiem. Kiedy chowam niedokończoną suknię, żeby natrętnie o sobie nie przypominała. Kiedy igła i nitka potrzebne mi są tylko do zacerowania skarpetki.

Cóż... Niestety, minęły już dwie pierwsze fazy. Właśnie wraz z listopadową mgłą pogrążam się w smutku i rozpaczy. No dobra, wcale nie. Listopad to, z wielu powodów, mój ulubiony miesiąc w roku. A mgła to już w ogóle świetna rzecz.

Po prostu potrzebuję trochę przerwy, urlopu. Może to kwestia osiemnastego wieku, który nadal męczę, a może po prostu szaleńczego tempa projektów. Dlatego przepraszam was, że posty pojawiają się sporadycznie, a nie, jak na początku istnienia bloga, niemal codziennie. Wynika to również z mojego postanowienia: "Więcej kostiumów na blogu o kostiumach!" - czyli, po prostu, z ograniczenia postów okołokostiumowych (tych o muzyce, książkach... są blogi, które się tym zajmują) do tych faktycznie związanych z tematem. Mniej teorii, więcej praktyki.

A że na praktykę aktualnie nie mam ochoty, to i postów nie ma... Pozostaje poczekać, aż z nudów chwycę za maszynę. Tymczasem, w ramach rekompensaty, macie mix uroczych obrazeczków, które chomikuję na dysku - coś jak tumblr, tylko na jeden dzień, w jednym poście. Właściwie, to taki mini wgląd w moją głowę (powoli staję się sieciową ekshibicjonistką :O )

That's it! Większość zdjęć pochodzi z tumblr.com i google, pani z łabędzią szyją to dzieło tej dziewczyny. 

Chcecie jeszcze kiedyś poznać zakamarki mojego mózgu, czy już wam wystarczy? ;)

Miłej niedzieli!